Hey, ik ben Isabelle. Geboren in India en als baby geadopteerd, draag ik van daaruit een diepe verbondenheid met alle levende wezens. In de Indiase cultuur zijn mens en dier gelijkwaardig, elk wezen heeft het recht om er simpelweg te zijn.

Ik groeide op in Bierbeek, waar aan ons huis regelmatig katten werden achtergelaten. Hen opvangen voelde vanzelfsprekend, geen keuze, maar een verantwoordelijkheid die je met liefde draagt. Die zorgzaamheid is alleen maar gegroeid met de jaren.

Vandaag ben ik getrouwd, zonder kinderen, maar met een hart dat volop ruimte biedt voor dieren die een thuis nodig hebben. Nina, onze eerste kat, een prachtige Perzische dame, kwam bij ons wonen toen ze twee jaar was. Ze werd afgestaan door mensen die niet langer voor haar wilden zorgen. Bij ons vond ze rust, warmte en liefde, tot haar laatste adem op veertienjarige leeftijd.

En dan is er Tuur, onze dappere kater van 14 jaar. We namen hem vorig jaar op in ons gezin, nadat zijn baasje, een terminale man, hem niet langer kon verzorgen. Tuur heeft kanker en is sindsdien ons zorgekindje, met een plek diep in ons hart.

Mensen vragen me wel eens waarom ik zo gelukkig in het leven sta. Dan zeg ik: als je leeft vanuit je hart, dan staat je hoofd niet in de weg. Dan hoef je niet steeds meer te verwachten, alleen maar te geven.